Logo-NLbe

Zijn: de ideale wereld
Nu noodzakelijker en gemakkelijker te realiseren dan ooit
Zijnsontwikkeling: de enige Weg naar het Zijn


Vraagteken-uitroeptekenIn Q&A worden vragen en antwoorden gegeven over de inhoud, de ontwikkeling en het belang van het Zijn. Die kunnen bijvoorbeeld afkomstig zijn uit de media. Je kunt ook zelf een vraag inbrengen. Als die iets toevoegt, wordt die met het antwoord hieronder vermeld. Je kunt je vraag stellen via het e-mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. In mijn boek vind je meer vragen en het antwoord daarop.

Wat is de volmaakte leider en hoe realiseren we die?

We zoeken naar steeds beter en uiteindelijk naar volmaaktheid omdat we gevangen zijn in de materie, de dualiteit, het deel, en daardoor afgescheiden zijn van het geheel, het leven zelf, de natuur, God. Of anders gezegd, omdat we ons ego zijn (niet te verwarren met persoonlijkheid, het ego is de gevangen persoonlijkheid). We zijn dus als mens en ook als leider pas volmaakt als we ons bevrijd hebben uit ons ego en daardoor één zijn met het geheel en gestuurd worden door de (niet te kennen maar wel te ervaren) Wil ervan. We hebben dan het Zijn (wie we echt zijn) gerealiseerd. De volmaakte leider is dus diegene die het Zijn heeft gerealiseerd en van daaruit leider is (geworden). Het geheel en de wil ervan bevindt zich in ons Ware Zelf als zijnde de waarnemer, het bewustzijn, van onze gedachten en gevoelens. Zolang we het Zijn niet gerealiseerd hebben en dus nog ons ego zijn, worden we gestuurd door de in gedachten gevatte wil van ons bewuste en onbewuste gevoelens (zo heeft bijvoorbeeld angst een in gedachten gevatte wil, want anders zouden we niet kunnen zeggen: Luister niet naar je angst).

Hoe realiseren we het Zijn? Een automatisme van de wil van het ego is het voeren van het gevecht tegen gevoelens in de vorm van onderdrukking, manipulatie, vluchten, e.d. Om vrij/los te komen van het ego dienen we derhalve onze gevoelens niet langer te bevechten (te onderdrukken), maar tot het erin aanwezige punt van bevrijding toe te laten. Dat noem ik zijnsontwikkeling. Het leven zelf is op niets anders uit dan je te helpen het Zijn, het één zijn met het leven, te realiseren. Het doet dit door je in omstandigheden c.q. werkelijkheden te brengen die je confronteren met jezelf of anders gezegd die je bewust maken van je gevoelens. Je hoeft dus niets anders te doen dan het leven te leven en iedere keer als je gevoelens geraakt worden niet te luisteren naar de wil ervan en ze toe te laten (= accepteren van de werkelijkheid).

 
 

 

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Waarom kan oogcontact pijnlijk zijn?

In sommige culturen wekt oogcontact woede op. Dat betekent dat het pijnlijk is. Maar waarom is het pijnlijk? Het oog is het venster van de ziel, van het Ware Zelf. Oogcontact is dus een zielscontact. Maar de mens kan nog zijn ego zijn en daardoor afgescheiden zijn van zijn ziel, zijn Ware Zelf, zijn Zijn. Die afgescheidenheid is de oorzaak van de oerpijn die ieder mens die afgescheiden is in zich draagt. Het oogcontact raakt die oerpijn en dat is de reden waarom mensen geen oogcontact willen. Des te meer de mens nog zijn ego is, zoals in culturen die nog geen verlichting hebben doorgemaakt en daardoor sterk door gevoelens en dogma’s geleefd worden, des te pijnlijker is het oogcontact.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Kan de menswaardigheid van het Zijn geschonden worden?

Menswaardigheid 01

 

 

Menswaardigheid 02Het ego is de staat van afgescheidenheid van het Geheel en daardoor de staat van onvolmaaktheid, van onvolwaardigheid. Het Zijn is de staat van eenheid met het Geheel en daardoor de staat van volmaaktheid, van volwaardigheid. De volwaardigheid van het Zijn kan dus niet geschonden worden. Van het ego kan dat wel. Want die is de gevangene van de materie, van 'hebben', zoals van het hebben van seks. Wordt dat ontnomen bijvoorbeeld door het celibaat, dan ervaart het ego van sommigen dat als het ontnemen van menswaardigheid en denkt het die menswaardigheid te kunnen behouden door het celibaat op te heffen. Dit is echter een foute gedachte omdat daarmee het ego en dus de intrinsieke onvolwaardigheid ervan in stand blijft.

Advies: Leef je in het celibaat, doe aan zijnsontwikkeling!

Bron: Volkskrant 14 maart 2013

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Hoe voorkom je pesten?

Pesten kop

Het leven is op niets anders uit dan het realiseren van je Zijn. Daartoe biedt het omstandigheden die je confronteren met je niet-Zijn, je ego, je gevangenschap van de in gedachten gevatte wil van je gevoelens. Eén van die omstandigheden is gepest oftewel herhaald vernederd worden. In bijgaand artikel wordt beweerd dat dat nooit gezond is. Want, zo luidt het artikel, volwassenen die in hun schooltijd zijn gepest, hebben veelal een negatiever zelfbeeld. Bovendien hebben ze moeite anderen te vertrouwen en hebben ze een grotere kans op psychische problemen. De auteurs van het artikel lijken geen kennis van het Zijn en de ontwikkeling ervan te hebben. Want als dat wel het geval was, dan zouden ze weten dat het negatieve zelfbeeld en de andere kwalen geen gevolg zijn van het pesten, maar dat het pesten het gevolg is van dat negatieve zelfbeeld en die andere kwalen. M.a.w. het leven laat iemand pesten, omdat die een negatief zelfbeeld heeft oftewel zichzelf vernedert. Wordt er zijnsontwikkeling toegepast op de gepeste persoon, dan wordt hij zich hiervan bewust, erkent hij het als van belang voor het realiseren van zijn Zijn als zijnde de staat van volmaakte zelferkenning die geen pesten meer nodig heeft en zal hij de miskenningspijn iedere keer dat het geraakt wordt tot op het punt van bevrijding doorvoelen en daar zolang mee doorgaan tot het Zijn is gerealiseerd. Zijnsontwikkeling is derhalve de manier om pesten te voorkomen.

Zijnsontwikkeling wordt niet toegepast in de reguliere wereld, zie voorbeelden: Schouten & Nelissen, Finse professor Christina Salmivalli

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Is zijnsontwikkeling dogmatisch?

Hoewel zijnsontwikkeling bestaat uit het staken van het gevecht om goed en kwaad, het tegemoet treden en doorvoelen van gevoelens en het overgeven aan de Wil van het Ware Zelf c.q. het leven zelf, is het niet op maakbaarheid gebaseerd en dus niet dogmatisch. Dit vanwege het feit dat het niet, zoals een dogma, gericht is op het (blijvend) realiseren van een bepaald gedrag, maar op het vrij/los komen van dogma's, van gedragsbepaling, en van de noodzaak daartoe. Er is dus sprake van een paradox: het is jezelf dwingen tot zijnsontwikkeling om totaal vrij te worden van innerlijke dwang. Dat zou desondanks dogmatisch genoemd kunnen worden. Maar het is dan wel het enige dogma dat volledig vrij maakt van dogma’s.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Meer artikelen...

streep-bottom
nieuwsbriefdonateurs boekcontact
Apertura de cuenta bet365.es