geloof_inquisitie1Belemmering van zijnsontwikkeling.

Sinds het begin van ons bestaan streven we naar het Zijn. Tot op heden is dat niet gelukt. Het verzet van ons uiterst slimme, krachtige en op beheersing en zelfoverleving gerichte ego was ons kennelijk de baas. Deze pagina is bedoeld om dat verzet, die belemmering van zijnsontwikkeling, waar de inquisitie het meest afschrikwekkende voorbeeld van is, in de huidige tijd zichtbaar te maken zodat we ons er van kunnen ontdoen.


In deze tijd is de belangrijkste belemmering van zijnsontwikkeling de volgende door velen gehanteerde gulden leefregel voor fatsoen:

En gelijk gij wilt dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks (Lucas, 6:31).
Of anders gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Deze leefregel belemmert zijnsontwikkeling om de volgende redenen:

  1. De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.
  2. De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).
  3. Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.
  4. De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.

Wil je de vernieuwingen van deze pagina ontvangen, abonneer je dan via rss-logo31x31 
Wil je bericht van ieder nieuw artikel per email ontvangen, abonneer je dan op de weblog van NLbe www.kwantumsprong.blogspot.nl.

Het auteursrecht verbiedt artikelen integraal op internet te zetten. Om die reden zijn ze via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. op te vragen.

Afdrukken

Gert Biesta, hoogleraar pedagogiek: Niet wie je bent maar hoe je bent

Gert-Biesta-hoogleraar-pedagogiek-Niet-wie-je-bent-maar-hoe-je-bent

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de traditionele krachten zichtbaarder worden die de ontwikkeling van het Zijn altijd tegengewerkt hebben. Gert Biesta vertegewoordigt die krachten ook al heeft hij het over een manier van zijn die niet egologisch is, dus die niet de logica van het ego volgt. Want hij veronderstelt dat dat een gerichtheid is op datgene wat buiten het ego ligt zoals andere mensen, de planeet. Dat is een onjuiste veronderstelling, omdat het buiten het ego zijn het Zijn is en het Zijn de staat van één zijn met alles is en dus niet een gerichtheid op iets. Bovendien bepleit hij de pedagogiek van de onderbreking. Daaronder verstaat hij het onderbreken van het 'bij jezelf zijn' dat tegenwoordig aan de orde is. Biesta: "wat ik voorsta kun je een onderbreking van identiteit noemen. Uiteindelijk gaat het niet om wie je bent maar hoe je bent. Het verlangen naar identiteit kan infantiel worden. De bedoeling van onderwijs is niet om een kind 5 jaar lang met zichzelf bezig te laten zijn en dan tot de ontdekking komen dat het niet met anderen kan samenleven."

Biesta heeft kennelijk geen weet van het Zijn en de ontwikkeling ervan en daardoor ook niet van de zich voltrekkende kwantumsprong van ego naar Zijn. Want anders had hij begrepen dat het 'bezig zijn met jezelf' het zoeken naar identiteit is dat inherent is aan de kwantumsprong van ego naar Zijn waarbij het ego moet verdwijnen om het Zijn te realiseren. En weet hij ook niet dat het Zijn de staat van eenheid met alles is en daarmee de volmaakte staat van samenleven met anderen die niet wordt bepaald door een manier van zijn oftewel door een hoe zijn.

Hiermee belemmert Biesta de ontwikkeling van het Zijn.

Bron: Trouw 16 februari 2016

streep-bottom

nieuwsbriefdonateurs

 word-lidboek

 contact