geloof_inquisitie1Belemmering van zijnsontwikkeling.

Sinds het begin van ons bestaan streven we naar het Zijn. Tot op heden is dat niet gelukt. Het verzet van ons uiterst slimme, krachtige en op beheersing en zelfoverleving gerichte ego was ons kennelijk de baas. Deze pagina is bedoeld om dat verzet, die belemmering van zijnsontwikkeling, waar de inquisitie het meest afschrikwekkende voorbeeld van is, in de huidige tijd zichtbaar te maken zodat we ons er van kunnen ontdoen.


In deze tijd is de belangrijkste belemmering van zijnsontwikkeling de volgende door velen gehanteerde gulden leefregel voor fatsoen:

En gelijk gij wilt dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks (Lucas, 6:31).
Of anders gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Deze leefregel belemmert zijnsontwikkeling om de volgende redenen:

  1. De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.
  2. De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).
  3. Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.
  4. De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.

Wil je de vernieuwingen van deze pagina ontvangen, abonneer je dan via rss-logo31x31 
Wil je bericht van ieder nieuw artikel per email ontvangen, abonneer je dan op de weblog van NLbe www.kwantumsprong.blogspot.nl.

Het auteursrecht verbiedt artikelen integraal op internet te zetten. Om die reden zijn ze via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. op te vragen.

Afdrukken

Atheïsten zijn beperkte,oppervlakkige mensen

Atheisen zijn beperkte oppervlakkige mensen 01

 

 

 

Atheisen zijn beperkte oppervlakkige mensen 02De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat iedere hogepriester van de waarheid en dus ook de religie aan zeggingskracht verliest. In deze tijd geschiedt dat ruimschoots, omdat de religie traditioneel de sterkste bron van waarheid is geweest. De vervanger daarvan is de wetenschap alhoewel ook de waarheid daarvan onder het gezegde 'wetenschappelijke waarheid is ook maar een mening' steeds meer betwijfeld wordt.

Reinout Wibier verzet zich tegen deze situatie. Hij doet dit door de mensen die de religie hebben verlaten of niet religieus zijn atheïsten te noemen en die beperktheid en oppervlakkigheid te verwijten. En door te stellen dat godsdienst een uitvinding is die een waardevolle toevoeging vormt op het menselijk bestaan.

Religie is net als wetenschap een bron van te kennen waarheid. En daarmee een bron van zelfsturing. De waarheden daarvan worden als dogma gehanteerd en houden de mens daardoor af van de niet te kennen maar wel te ervaren Waarheid van het geheel, het universum, het leven zelf, het Ware Zelf, God. En houden de mensen daardoor gevangen in de materie, in hun aan houvast (waarheid) behoeftige ego. En dat terwijl het ego intrinsiek zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt in de vorm van problemen die ons voortbestaan bedreigen. Hetgeen betekent dat we ons moeten bevrijden van het ego en daarmee het Zijn moeten realiseren. Daar heeft de heer Wibier geen kennis van zoals het een 'goed wetenschapper' betaamt. Dus kan hij niet anders dan opkomen voor het behoud van godsdienst.

Vraag het artikel, genaamd 'Atheïsten zijn beperkte, oppervlakkige mensen', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bron: Volkskrant 26 juli 2016

Reactie van Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond

Atheisen zijn beperkte oppervlakkige mensen 0BAtheisen zijn beperkte oppervlakkige mensen 0C

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boris gaat in een welles nietes gesprek en komt daardoor niet tot de essentie. Die essentie is dat het nu niet gaat over een herwaardering van religie of een waardering voor humanisme/atheïsme, maar over het overstijging van die twee middels het verlaten van de dogma's ervan door het realiseren van het Zijn.

Vraag het artikel, genaamd 'Ook atheïsten houden van mensen', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bron: Volkskrant 27 juli 2016

 

Afdrukken

Heeft het lijden een verhaal nodig?

Heeft het lijden een verhaal nodig 01

 

 

 

Heeft het lijden een verhaal nodig 02Heeft het lijden een verhaal nodig 03Het is toch treurig dat volgens Hans Achterhuis, filosoof des vaderlands, er geen grote verhalen meer zijn om lijden een plaats te geven. Een opvatting die bijval krijgt van Gert-Jan van der Heiden, omdat het geven van zin aan het lijden wanstaltig zou zijn.

Het is duidelijk, beide heren hebben geen enkele kennis van het Zijn en de ontwikkeling en het belang ervan. Op die manier houden ze deze ontwikkeling tegen terwijl het niet-Zijn, het ego, de oorzaak is van alle ellende en deze ellende nu ons voortbestaan bedreigt.

Bron: Trouw 25 maart 2016

Afdrukken

Bestaat de vrije wil

Bestaat de vrije wil 01

 

Bestaat de vrije wil 02Bestaat de vrije wil 03

 

 

 

 

 

 

 

Onder de vrije wil verstaat Dennett het vermogen van gezonde volwassenen om autonoom en doordacht beslissingen te kunnen nemen. De mens is niet de knecht van zijn brein, maar heeft wel degelijk controle over zijn daden en gedrag.

Dat is precies hoe het ego de vrije wil ervaart en duidt. Het ego, als zijnde de gevangenschap van de materie, denkt dat het autonoom is als het beslissingen kan nemen en controle heeft over zijn daden en gedrag. Dennett weet dus niet wat het Zijn is. De vrije wil daarvan is niet afhankelijk van deze vermogens. Die is vrij als staat van zijn. Een vrijheid die is verkregen als gevolg van een (zijns)ontwikkelingsproces die vrij/los maakt van het ego oftewel van de in gedachten gevatte en dus kenbare wil van bewuste en onbewuste intrinsiek in de materie (dualiteit, ruimte en tijd, oorzaak en gevolg) gevangen gevoelens of kortweg van de knechting van het brein (het ego is dus per definitie de staat van geknecht zijn). En die de overgave realiseert aan de niet te kennen Wil van het Geheel, het leven zelf, God, het Ware Zelf als zijnde de waarnemer van gedachten en gevoelens. Van die Wil ben je dus niet vrij want die is niet te beïnvloeden, maar ervaar je wel als volmaakt vrij.

De beperkte kennis van Dennett belemmert de ontwikkeling van het Zijn.

Bron: Volkskrant 10 maart 2016

Afdrukken

Geen zijnsontwikkeling voor asielkinderen

Geen-zijnsontwikkeling-voor-asielkinderen-samenGetraumatiseerde asielkinderen krijgen op school niet de kans hun trauma te verwerken. Want de leerkracht weet niet hoe er mee omgegaan moet worden.

Dat weten hoe er mee omgegaan moet worden is een typisch gevolg van de dominantie van het ego-eigen maakbaarheididee die het wil manipuleren of weg krijgen.

Zouden ze kennis hebben van zijnsontwikkeling, dan zouden ze weten dat 'er alleen maar laten zijn' bevrijdend is. En dan zouden asielkinderen niet gedwongen worden hun gevoelens, hun pijn, weg te drukken en zo de kans vergroten dat ze er door bepaald worden en bijgevolg crimineel gedrag vertonen dan wel psychosomatische klachten ontwikkelen.

Bron: Trouw 26 februari 2016. Auteur Harriët Salm.

 

Afdrukken

Gert Biesta, hoogleraar pedagogiek: Niet wie je bent maar hoe je bent

Gert-Biesta-hoogleraar-pedagogiek-Niet-wie-je-bent-maar-hoe-je-bent

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de traditionele krachten zichtbaarder worden die de ontwikkeling van het Zijn altijd tegengewerkt hebben. Gert Biesta vertegewoordigt die krachten ook al heeft hij het over een manier van zijn die niet egologisch is, dus die niet de logica van het ego volgt. Want hij veronderstelt dat dat een gerichtheid is op datgene wat buiten het ego ligt zoals andere mensen, de planeet. Dat is een onjuiste veronderstelling, omdat het buiten het ego zijn het Zijn is en het Zijn de staat van één zijn met alles is en dus niet een gerichtheid op iets. Bovendien bepleit hij de pedagogiek van de onderbreking. Daaronder verstaat hij het onderbreken van het 'bij jezelf zijn' dat tegenwoordig aan de orde is. Biesta: "wat ik voorsta kun je een onderbreking van identiteit noemen. Uiteindelijk gaat het niet om wie je bent maar hoe je bent. Het verlangen naar identiteit kan infantiel worden. De bedoeling van onderwijs is niet om een kind 5 jaar lang met zichzelf bezig te laten zijn en dan tot de ontdekking komen dat het niet met anderen kan samenleven."

Biesta heeft kennelijk geen weet van het Zijn en de ontwikkeling ervan en daardoor ook niet van de zich voltrekkende kwantumsprong van ego naar Zijn. Want anders had hij begrepen dat het 'bezig zijn met jezelf' het zoeken naar identiteit is dat inherent is aan de kwantumsprong van ego naar Zijn waarbij het ego moet verdwijnen om het Zijn te realiseren. En weet hij ook niet dat het Zijn de staat van eenheid met alles is en daarmee de volmaakte staat van samenleven met anderen die niet wordt bepaald door een manier van zijn oftewel door een hoe zijn.

Hiermee belemmert Biesta de ontwikkeling van het Zijn.

Bron: Trouw 16 februari 2016

Meer artikelen...

streep-bottom

nieuwsbriefdonateurs

 word-lidboek

 contact