Over het algemeen maken professionals nog volledig gebruik van het maakbaarheididee als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Een idee dat afkomstig is van het Newtoniaans/Cartesiaans paradigma. Ze gebruiken dit idee ondanks het feit dat het al lang door het door de wetenschap ontdekte onzekerheidsprincipe en de samenhang van alles achterhaald is. En ze gebruiken het zelfs nu duidelijk is dat het zelfdestructief is en deze zelfdestructie kan leiden tot een potentieel apocalyptische klimaatcrisis. De oorzaak van die zelfdestructie is het feit dat het een alleen maar te verliezen gevecht met onszelf, dat bestaat uit de onderdrukking van onze gevoelens, in stand houdt. Dat gevecht heeft niet alleen een negatief effect op onszelf zoals op ons immuunsysteem en onze mentale en fysieke gezondheid, maar ook op onze leefwereld omdat we een integraal onderdeel zijn van het geheel.

Over het algemeen zoeken professionals verbeteringen dan ook louter in het verbeteren van systemen zoals bijvoorbeeld gedragsregels, behandel- en therapiemethoden, enz. 

Natuurlijk kunnen we van alles maken. Maar als we het maakbaarheididee gebruiken voor het 'maken' ofwel voor het vormen van de mens of voor het onderdrukken van zijn gevoelens dan is dat desastreus zelfdestructief.

Het gevolg van het gebruik van het maakbaarheididee is dat het realiseren van het Zijn, dat niet 'gemaakt' maar alleen geopenbaard kan worden, achterwege blijft. En dat terwijl het realiseren van het Zijn nu noodzakelijker en gemakkelijker is dan ooit.

Om daar verandering in te brengen raadt NLbe professionals aan om een individuale coaching te volgen. Hiermee is niert gezegd dat zijnsontwikkeling het 'maken' van de mens overbodig maakt. Maar wel dat zijnsontwikkeling toegepast moet worden op de gevoelens, de pijn, die onvermijdelijk door het leven, dat op niets anders uit is dan het Zijn, geraakt worden.